Opdracht: Helden (Evaluatieopdracht)
Inspiratie is een gevoel over hoe je een bepaalde klus, met name een kunstwerk, moet aanpakken. Tenminste, dat is hoe meneer Van Dale het zou omschrijven. In de algemene definitie betekent inspiratie iets meer. Vaak wordt het gebruikt als term om de distillering van een soort van kosmische bron van ideeën en emotie aan te duiden. Klinkt nogal zweverig, maar inspiratie is ook best zweverig.
Het is dan ook de taak van de PD’er om dat kosmische gedoe om te zetten in harde knaken. Hoe begeleid je een idee van de lucht naar de grond? PD’ers lijken net luchtverkeersleiders, die op het dek staan van een vrachtschip, verwoed wapperend met lampen en borden om de landing van een helikopter in goede banen te leiden. Ze zijn verantwoordelijk van het goed landen van een idee, zorgen dat deze transformeert van een zweverige opmerking tot een solide concept.
Maar hoe leer je zoiets? Niet uit boeken. Tenminste, niet in mijn geval. In tegenstelling tot een aantal van mijn klasgenoten heb ik niet zo veel geleerd van lezen of zoeken. Dit wordt dan ook geen essay waarin ik een aantal websites of boeken opnoem die mij in weer en wind hebben gesteund. Ik was namelijk nooit een echte lezer. De meeste inspiratie, confrontatie, discussie en progressie heb ik dan ook geboekt door te praten met vrienden en klasgenoten. Om terug te blikken wil ik dan ook een greep doen uit de mensen om mij heen, en proberen aan te geven welk aspect van PD’er zijn zij mij in helpen. Hoe hebben zij mij geïnspireerd?
Deze groep mensen inspireert mij, en helpt mij te zijn wie ik ben als PD’er. Vaak gebeurt dit tijdens een terloops gesprek met een sigaretje voor de school, of een chatsessie op MSN. Ondanks de nogal inpromptu manier waarop de inspiratie zich voordoet, zijn deze mensen belangrijk. Hun mening heeft waarde. De vier mensen die ik in dit essay noem zijn slechts een greep, maar ze vertegenwoordigen (in mijn idee) het best de verschillende kanten die ik als PD’er heb.
Toen ik voor Saar begin vorig jaar een LinkedIn Recommendation schreef, noemde ik haar mijn ‘partner in concept-crime’. En dat blijft ongewijzigd. Sarah is iemand die over de laatste jaren een soort fort heeft gebouwd van kennis en enthousiasme (in plaats van dekens en lakens). Bovendien fungeert ze als een soort vending machine van feedback, en is ze overigens de enige full-time medewerker van “Japie Industries”. Gooi er een concept of idee in, en ze kan onmiddelijk de discussie aangaan. ‘Ja, maar wat nou als…?’ en ‘Oh, maar misschien…?’. Dit maakt het ontzettend handig om zelfs je wildste ideeën aan te toetsen. Sarah kan erg enthousiast zijn over je idee, maar zal zich nooit inhouden. Als het gewoon niet zo heel sterk is, zal ze dat dan ook gewoon tegen je zeggen.
Zo heeft Saar zich een beetje gevestigd als Hoofdredacteur van mijn concepten en ideeën. Ik zou met zekerheid kunnen stellen dat vrijwel elk van mijn concepten die het daglicht hebben gezien langs de keuring is geweest. Niet per sé omdat zij nu het Alziende Oog is op het gebied van marketing, maar Saar is iemand op wiens oordeel ik blindelings vertrouw. Saar heeft de unieke gave om, wanneer ik razend enthousiast ben over iets, me weer even terug te trekken naar aarde of - als zij net zo enthousiast is, me nog verder de kosmos in te duwen.
Is het hip? Is het koel? Is het nieuw? Dan is het Roel! (Dat rijmt, en dat is geen toeval.) Net afgestudeerd als kersverse PD-prodigy en eervol lid van ons uiterst exclusieve vriendengroepje. Roel is als Getty Images voor nieuwe dingen. Hij is namelijk wel iemand die kijkt, die leest, die zoekt, die speurt. Daarnaast is hij iemand die veel kennis heeft van dingen, en vervelend goed is in het ‘kennen’ van mensen en het opbouwen van een netwerk. Roel heeft geen contract bij Japie Industries, maar werkt meer als freelancer. Zo ééntje die terloops en plotsklaps vraagt om iets, en vervolgens met verfrissende (en vaak fantastische) dingen komt.
Een freelancer die niet vastgeroest zit in het reilen en zeilen van het bedrijf, maar juist de dingen die hij ziet in de ‘echte wereld’ tot uiting brengt in wat hij doet. Inspirator, bar none. Eentje die originaliteit weet te waarderen, en je dan ook motiveert (misschien niet eens bedoeld) om daarnaar te streven.
Nu we de rare (en uiterst pretentieuze) metafoor van Japie Industries toch gevestigd hebben, kan ik Mark het best omschrijven als de Strategic Director. Mark is iemand die minder opereert als een lopende band van ideeën, maar meer als een kijker en trachten-tot-begrijp-er. Hij leest en speurt en zoekt, maar in tegenstelling tot iemand als Roel, zet Mark het niet direct om in iets concreets. Mark trekt zich liever even terug in zijn kantoor, achter z’n iMac om het in context te plaatsen.
Mark is daarom ook de ‘denker’, één die bezig is met het ‘hoe’ en ‘waarom’, probeert verder te denken en dieper te graven. Wanneer je met Mark praat over je concept (of die van hem) gaat het niet over ‘Goh, wat levert het op’ of ‘Maar hoe ga je dat vormgeven?’. Het gaat over essentie van je idee, hoe het aanslaat bij de markt, hoe het past binnen de beweging van de markt, en die van de concurrenten.
Wanneer Mark al dat gissen en denken voltooit kan hij het vervolgens (steeds beter) omvormen tot een concreet ding - eentje waar alle kanten kloppen. Geen losse eindjes of kartelige randjes bij Mark. Als het niet lukt, dan is het niks. Maar als hij het in z’n hoofd heeft, is het nagenoeg perfect.
Als er één iemand een helikopter veilig naar de grond leidt, dan is het Albert-Jan. Ongetwijfeld de beste teamleider die we in onze klas hebben. Een project met Appie doen betekent structuur, rust, planning en motivatie.
Ik heb het verleden namelijk gemerkt dat ik als teamleider verrassend teleurstel. Ik transformeer al snel in een soort manische perfectionist, die alles liever zelf doet (en dat vervolgens ook vaak nog presteert) dan iets uit handen te geven.
Appie doet dat niet. Appie luistert, staat open voor je ideeën en probeert een gulden middenweg te vinden. Maar zijn grootste kracht is motivatie. Appie heeft een ongelooflijke discipline maar, nog belangrijker, weet ook hoe hij deze moet overdragen naar anderen. Als je iets goed hebt gedaan, motiveert hij je om het nog beter te doen. Als je iets niet goed doet, helpt hij je te begrijpen waarom - en draagt hij oplossingen en mogelijkheden aan.
Dit is iets wat ik erg bewonder in Albert-Jan. Mijn grootste negatieve eigenschap als PD’er is namelijk mijn eigenwijsheid, en de neiging niemand te vertrouwen. En toch, als ik een project doe met Appie wil ik niets liever dan hij tevreden is en werk ik me half dood om dat voor elkaar te krijgen. Geen idee hoe hij dat voor elkaar krijgt, maar het is bewonderingswaardig…!
